Voor sommigen even zoeken of zelfs door de buschauffeur op het verkeerde pad gestuurd, maar alle 36 spelers hebben de toernooi-locaties van de 2026-editie van het Toernooi van Utrecht weten te vinden. Zaterdag in het Johannescentrum waar Mirjam kerkt en zondag in het Groene Dak, het tuinhuis bij Han in zijn grote gemeenschappelijke achtertuin. Denksportcentrum Dijckzigt, de gebruikelijke locatie voor ons toernooi, was niet beschikbaar, dus we moesten uitwijken. Tommy was wat kritisch over het confessioneel karakter van de dag1-locatie, maar ik betrapte hem later terwijl hij door Mirjam werd rondgeleid langs avondmaalstafel en kansel.

Door de aanreisperikelen begonnen we een kwartiertje later dan gepland, maar toen was iedereen al snel geconcentreerd over het bord gebogen. Naast ons zaaltje stonden er wat tafels buiten op de binnenplaats waar een aantal spelers naar uitweken. Rond eenen stond een lekkere lunch uitgestald op de gang.

De eerste ronde wordt nabesproken. Mijn partij tegen Hans vd V was rustig. Geen grote gevechten; ieder bouwt wat voor zichzelf. Aan de eindstreep bleek ik iets meer te hebben gebouwd en mocht ik een winst noteren.

In mijn tweede partij bleek Vasily te sterk en mocht ik een verliesnotering noteren. Overigens bevestigt Vasily zijn overmacht als hij aan het eind van het toernooi vijf uit vijf op de eindlijst achterlaat. Als aan het eind van dag één de rook optrekt, delen Rob en Rudi de twee-uit-tweepositie in de topgroep.

Voor het avondprogramma stonden andere spellen op het programma, geleid door wat er aan spellen werd meegebracht. Ik begrijp dat het Ticket-to-Ride is geworden. Ik was er niet meer bij, want ik ging na het eten een beetje door mijn hoeven. Mirjam heeft voor een paar heerlijke pastasalades gezorgd, dus de spelers zijn met goed gevulde magen op de treintjes gestapt.

Op dag twee was dus Han onze gasheer in het Groene Dak. Ook daar waren een paar tafels buiten die door een aantal spelers gezien werden en het weer erg gewaardeerd werden. Voor de start vraagt Martin het woord. Hij heeft een mooi kaya-bord en schelp- en leistenen meegebracht. Hij biedt de Utrechtse Goclub aan dit bord te gaan beheren met de bedoeling dat er steeds de sterkste aanwezige kyu-speler op speelt. We zijn zeer vereerd met dit gebaar en hopelijk laten zich nog veel kyu-spelers inspireren tot goede resultaten door deze set.

In de eerste ronde van dag twee kruisen Rob en Rudi de degens en dit wordt beslecht in Robs voordeel. Rob laat daarna geen punten liggen en stelt zijn eindzege daarmee zeker. Danyl had in de eerste ronde een puntje moeten afstaan aan Rob, maar heeft daarna heel knap ook geen punten meer laten liggen. Ik kreeg een fragmentje mee van zijn partij tegen Zherui (Jerry voor zijn westerse bekenden). Danyl laat een groep van (iets van) twaalf stenen insluiten en doden. “So you did win after all?” informeer ik na afloop. “I saw quite a group getting killed.” “Oh, no, that was not bad. I was just an even exchange,” was zijn antwoord. Ga ik het spel ooit snappen?

Ik speelde maar een enkele partij op dag twee. Dit was tegen Gilbert. Hij kwam voor de start van het toernooi naar me toe: “Gérold, ik zal een paar partijen met zwart met handicap moeten spelen, maar ik vind dat niks. Heeft niks met Go te maken. Mag ik ze niet gewoon zonder handicap spelen. Daar leer ik veel meer van.”. Ik heb het goed gevonden op voorwaarde dat het in overleg met de tegenstander gebeurt. Zo speelde ik de laatste ronde tegen Gilbert. Hij 12k, ik 8k. We doen 1/2 komi. Ik weet een groep van hem in elkaar drukken tot een dumpling en bouw daarmee een klein moyo in het centrum. Ik sta halverwege comfortabel voor, maar dan komen er wat peeps in mijn centrumgebied. Ik let even niet op en hij verbindt zijn dode sliert stenen met een levende groep. Ai, nu wordt het wel uitkijken. Mijn positie is er niet steviger op geworden. En dan zie ik ook nog een snap-back-situatie over het hoofd. Mijn centrum stort in. Ik heb wel een grote hoek en nog wat gebiedjes aan de randen. Net genoeg om toch dit puntje niet te hoeven afgeven.

Han had bier, wijn en fris uitgestald en na zijn “De bar is open!” is er gezellig nageborreld. Rob dus eerste en Danyl tweede. Zherui pakt door een voorsprong in SOS net de derde plek boven Rudi. Een vijf-uit-vijfprijs is er voor Vasily en vier-uit-vijfprijzen voor Hasan en Stefan.

Tot volgend jaar!

Gérold (voorzitter Go Club Utrecht)